The individual has always had to struggle to keep from being overwhelmed by the tribe. If you try it, you will be lonely often, and sometimes frightened. But no price is too high to pay for the privilege of owning yourself...

Nietzsche
i love my depressions etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
i love my depressions etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

20 Aralık 2010 Pazartesi

dark

Gündüzleri hiç ama hiç sevmem
Gerçekler bulanık değildir çırılçıplak karşındadır...
Oysa gece herşeyin bir nedeni vardır
Ama gündüz anlamlar bir bir yiter gider gözünde...
Geceden kalma kıyafetlerinden kurtulmak istersin
İlk gördüğün aptal butikten kalpli kazak alabilecek kadar
İğrenirsin işte kendinden...
Üzerimdeki puro kokusu hiç çıkmayacak sanki...
Senden hiç kurtulamayacağım sanki...

Giderek daha az iyi şey yapmaya başlıyorum...
Kendimi bilinçli bir şekilde yok ediyorum...
Çapkın bir bakışla kendime çektim seni
Bunu o kadar iyi yaparım ki ruhun bile duymaz
Gerçekten bişiler hissettiğini falan sanarsın hatta
Sahip olmak için dünyaları yakabilirsin o an
Daha sonra nasılsa kaçıcam...
Boşver bu gece bizim...

6 Ağustos 2009 Perşembe

NeVeR tHeRe..

Önce nefes almalıyım.. derin derin
Düşüncelerimi toplamak çok zor
Enternasyonal Kişiliklerimizin çatışması çok ağır
Dünya üzerinde bütün yaz boyunca köşe kapmaca oynadıktan sonra
Yollarımız kesişti yeniden
Ama ne kesişmek..
Aşk?? yok yok o değil de içimi titreten bişi var onda
Karşı koyamayan bi ben
Nerelere sürüklensede onu asla aklından sökemeyen..
Neyse
Bi hayaletin peşindeyim işte
Asla bana ait olmayacak, asla onun olamayacağım bi ruh
Siktirip gittiği yerde ne kadar kalacağını tahmin bile edemeyen
Aklı karışık küçük yaramaz bi çocuk
Peki ya ben ne yapıyorum, hala neye kaşınıyorum
Yalan söylemiyor
Bana içini döküyor sadece
Ama karar vermek bana kalmış
Gitmek ya da kalmak kararı
Peri masalı vaadetmiyor bana
Herşey basit olacak
Belki dönebilir, belki dönmez
Sonuçta buralardan uzaklaşmak iyi gelecekmiş
Nefes alacakmış
Alsın..
Benim artık onun için tüketecek nefesim kalmadı..

13 Nisan 2009 Pazartesi

Diprest Görl

En az 2 sene önceydi, barın birinde oturuyoduk. "Black çalsın" dedi bi arkadaş. Sonra konu konuyu açtı. Anlatacak çok şey vardı fakat söylenecek hiçbişi yok. Çünkü gidenler asla geri gelmiyordu.

"I know someday u'll have a beautiful life,
I know u'll be a star in somebody else's sky,
but why why, why can't it be, can't it be mine?.."

En az 4 çifttik o masada. Şimdi her biri bi başkasıyla birlikte. Zaman ne acayip bişeysin sen öyle. Terkeden sevgilinin ardından gözyaşı saçma demiştin. Depresyon mu? o da neydi senin için. Sen sağlam, güçlü, umursamaz bi öküzdün sonuçta.
En sevdiğim lafındı: "Alt tarafı kız abi yaaa..."
Alt tarafı bi kız olarak sana hepsini yaşattım ama değil mi?!
Yinede hala daha bencilliğin ve sevgini birbirinden ayırt edemem. Şimdi bu yazıyı okusan "Ulan ölümden döndüm lan daha ne istiyosun" dersin biliyorum.
Nerden mi aklıma geldi?!?
Geçen gün birisi daha dedi "depresyon lafından nefret ederim, ben depresyona falan girmem."
ahahahah vay be dedim "ben bayılırım tatlım günde en az 10 kere girer çıkarım" :)
Cevabı "bu çok ciddi bişi ama bi hastalıktır depresyon (o' yeah Freud'um benim analyze me :P) ilaç kullanıyomusun Lia??" şeklinde oldu
ahahahaha asdıguoırjgkjbşlfsjvpoıtuıo (?)
"yok bebeyim bıraktım hepsini dibine kadar görmeyi seviyorum" dicektim
vazgeçtim :)
Nasıl olsa yakında hepsini ona da öğretirim değil mi?!


*Hayır zannettiğin gibi şimdi bi başkasıyla hayaller falan kurmuyorum. Hayalim de yok zaten. Dedin ya acımasız katilin tekiyim ben. Bende hayat bulmaya çalışan herşeyi öldürüyorum işte.

Listenin' 2: Black - Pearl Jam