Popülizmin de sosyal medyanın da köpeğiyim :)
https://twitter.com/Liatics
The individual has always had to struggle to keep from being overwhelmed by the tribe. If you try it, you will be lonely often, and sometimes frightened. But no price is too high to pay for the privilege of owning yourself...
Nietzsche
15 Mart 2012 Perşembe
17 Şubat 2012 Cuma
Müzikoloji
Herkesin içinde
bi hayalindeki iş vardır ya. Benimki de pek çoğunuza komik gelebilir ama
filmlere/dizilere müzik direktörü olmak isterdim. Müzikten en çok ben anlıyorum
diye saçma bir safsataya girmeyeceğim. Ama hayal kurmak için illa ki o işi en çok
bilen mi olmak lazım.
Üniversite hayatım
boyunca milletin elinden mp3 player'ını kaptığı biriydim. Bilgisayarımın USB
girişine kaç tanesini takıp çaldılar şarkılarımı sayısını bile bilemem. Eee
tabi sahibi gibi bilgisayarım da hafif meşrepti :D Yıllarla bilgisayarlardan
bilgisayarlara tek tek taşıdım hepsini. Pek çoğu 2 günde bi şarkıyı anca
indirebildiğimiz superonline dönemlerinden kalma, bazıları takılıyor artık
iyice yaşlandılar ama ben yinede değiştiremiyorum yeni kayıtlarıyla onları.
Cebimdeki son
kuruşa kadar CD'lere harcardım hele hele yurtdışına çıktığımda millet
H&M'i boşaltırken ben tonla CD toplardım ordan burdan. Bu sayede
bilinmedik bi ton grup tanıdım. Basit gitar akorları, kendilerine has şarkı sözleri,
müzikal uyumsuzluklarıyla bile benim canım oldular. Kimileri yıllar sonra pek
popüler oldu kimileri o tek bir albümde kaldılar.
Hayatımla ilgili
gerçekten bi kitap yazmaya kalksam hikayeler ve şarkılar o kadar paralel gider
ki.. Herşeyi, herkesi anlatan bi şarkı mutlaka bulurum. Yalnızca o kişiye ve o
ana ait...
XXX
Kadıköyde ilk yıllarımız
2 izmirli olarak dolmuşta omzuna yatıyorum.. Hava o kadar soğuk ki bu
kadar soğuğa alışkın olmayan gözlerimizden yaş akıyor resmen. Yine de sokaktayız,
illa bira içeceğiz…
I know who i want
to take me hooommeee
Closing time. :)
En içten duygularımla
öperim seni kocaman mavi gözlü afacan çocuk ;)
XXX
Ahhh ilk aşk, ilk
heyecan, saçlarında ellerimi kaybettiğim, yatağında nefesim kesilen... sen o
bilimum kimyasalların bende senin bağımlındım çocuk....
The chemicals
between us
The walls that
lie between us
Lying in this
bed...
XXX
Üniversite günleri,
kafe pi anıları... o zamanlar taksimde en az 10 kişilik masada otururduk.
Sevgililer, dostlar, kahkalar, alkolün dibi nasılda hiç bitmeyecek sanmıştık??
No more, no never
again, no never again
No more, no never again, no never again
Let's all drink
up & ride tonite....
XXX
İlk ciddi ilişki,
huzura en çok yaklaştığım, kendimden en çok uzaklaştığım yıllar. Benim iç dünyamın
karmaşalarını hesaba katmazsak elle tutulur derecede sakinlik. Birinin hep yanında
olacağının verdiği güven hissi...
Whatever tomorrow
brings i'll be there with open arms and open eyes...
XXX
Ölümler, kazalar,
intiharlar, depresyonlar, mutsuzluklar, umutsuzluklar, yalnızlıklar... hep
onlar mahvetmedi mi bizi?
cause everyone's
in ecstasy underneath it all and everybody's lonely no one there at
all but is anybody happy or is it just the alcohol?
i don't know, i
don't know.....
XXX
Hastane günleri....
Have you been
here before
Shall I show you
around, it's very pretty
Have you come
here to stay
Well, you sure
picked a day
My name is Billy
it's
my birthday,
You're invited to
my party down the hall....
Everything for
free.
XXX
Bocalamalar, çabalamalar,
gitmeler, gelmeler…
Watching as my
ego breaks your fall
Don't you know
that I've been running from your heart
And I feel like
you've been running too....
XXX
Aklıma gelmişken
en yakın arkadaşımla şarkımız...
And I don’t want
the world to see me
‘Cause I don’t
think that they’d understand
When everything’s
made to be broken
I just want you
to know who I am!
XXX
Ve o küçücük bir
an, tanıştığımız gece birlikte söylediğimiz şarkı…
We're one
but
we're not the same
Well we hurt each
other
then we do it again
You say
Love is
a temple,
Love a higher law
Love is a temple,
Love the higher law
You ask me to
enter but then you make me crawl
And I can't be
holding on
to what you got
When all you got
is hurt.
XXX
Aşkın her hali,
uzaklığın en fazlası…
Sen dünya üzerinde
bir gezgin
Ben seni hala aynı
sokakta bekleyen,
Yerinde
sayanlardanımdır.
That I love you
I have loved you
all along
And I miss you
Been far away for
far too long
I keep dreaming
you'll be with me and you'll never go
Stop breathing if
I don't see you anymore
XXX
Uykumda kulağıma
fısıldardın ya hani :)
Give me a whisper
and give me a sign
Give me a kiss
before you tell me goodbye
Don't you take it
so hard now
And please don't
take it so bad
I'll still be
thinkin' of you
And the times we
had...baby
Don’t u cry
tonight….
XXX
Bir gece de
gitmesenlerle dolu tek gecelik ben
2. kadın zavallığı
Ötekiyim ben
One of these days
You'll miss your
train, and come stay with me
It's always say
goodnight and go
We'll have drinks
and talk about things
And any excuse to
stay awake with you
You'd sleep here,
I'd sleep there
But then the
heating may be down again
At my convenience
We'd be good,
we'd be great together
Go….
XXX
Yalnızlığın içinde
boğulurken
Yine bi yerlerde
kendimi kaybederken
O kadar tek başımayım
ki
Kayboluyorum…
Kendimi salim
kafayla normal bi insanın asla önünden geçmeyeceği yerlerden topluyorum
Toplayamıyorum…
Heaven forbid you
end up alone and don't know why
Hold on tight
wait for tomorrow, you'll be alright…
XXX
Kendi kendinizi
boğduğunuzu farkederken
Tanımadığınız bi
herifin evinde
Boğazınıza bıçak
dayanırken
Sabah hala yaşıyorsanız
Nereye kaçarsınız?
Kime sığınırsınız?
Round my hometown,
memories are fresh
Round my
hometown, ooh, the people I've met
Are the wonders
of my world, are the wonders of my world…
XXX
Ama bir zamanlar
hepimiz masumduk
Değil mi?
This prayer is
for me tonight
This far down
that line and still ain't got it right
And while
confessions not yet stated
Our next sin is
contemplated
Never did we know
What the future
would hold
Or that we'd be
bought and sold
When we were
innocent, innocent
When we were
innocent…
11 Şubat 2012 Cumartesi
Belki de bir isyan
Cümlelerimi nasıl toparlayacağımı bilmiyorum. Eski patronumun ölümüne kızdığı bişey olan typo (harf, kelime hatasını) bolca bolca yapacağımdan da eminim. Derken.....
Bu ülkede hangi uyruk, etnik köken, din, dil, ırkta yaşarsak yaşayalım özgürlüğü savunurum. Blogu az çok takip eden herkesin anlayacağı üzere her zaman KADIN'ın özgürlüğünü özellikle savundum. Kadınlıktan önce ''İNSAN ÖZGÜRLÜĞÜ'' ne kadar var bu ülkede acaba? Hepimizin gözlerini yumduğu gerçekler var, daha ergenliğine girmemiş KADINLAR bu ülkede babaları yaşındaki adamların altına İMAM NİKAHI denen bi yalan dolanla atılıyorlar.
Kendi açımdan bir erkeğe doğru düzgün nasıl dokunacağımı öğrenebildiğim yaşlar bile 20lerimi bulur. Hatta kendimi, kendi vücudumu tanıdığım zaman bile bu yaşlarımdan çok da geriye gitmez. Hala da yeri gelir ne yapacağımı bilemem. Bilemediğim zaman gözlerimi kaparım. Sıkıca kaparım ki ne olacaksa olsun bitsin ben bilmeyeyim, görmeyeyim... Belki de yaptığımız en büyük hata bu ben bilmezsem, görmezsem geçer. Ne olursa olsun benden uzak olsun.....
Kendimizi pek çok zaman Avrupa ülkelerinden aşağı görmüyoruz ya... Hani biz de ''lost'' izliyoruz biliyoruz lan paralel evrenleri.... Peki burnumuzun ucunda neler oluyor biliyor muyuz? Hani her Fatih Akın filminde koca koca adamlar yanak yanağa şapur şupur öpüşünce kınıyoruz ya. Ya da İsmail YK'nın şarkılarına, tipine, tarzına laf ediyoruz ya. Oysa ki aslında biz sapına kadar bu değil miyiz?
Aşkı arıyoruz, belki de pek çoğumuz. Peki o kadınların aşık olmaya hakkı yok mu? Biz barda mı tanışıyoruz, onların da çeşme başında yağız bi delikanlıyla tanışma hakkı yok mu? Herhangi bi herif onlara yan gözle bakarsa onlar OROSPU mudur? Her yürüyen kadın OROSPU mudur? Kadının sokakta yürümesi bile kabahat midir?
Peki ya diğerleri derim. Ben o diğerlerine aidim ya hani. Bi insan sadece hristiyan olduğu için OROSPU mudur? Boynuna haç'ını taktığı için, kiliseye gidip sizin de tanrınız olan bi varlığa dua edip yalvardığı için yollu mudur? Kolay mıdır bi insanı damgalamak?
Bu ülkede kimin gerçekten istediği gibi yaşamaya hakkı vardır?
Yazarın yok
Askerin yok
Kadının yok
Gazetecinin yok
Sanatçının yok
Ötekinin yok
Berikinin yok
Ama 18 yaşındaki herhangi bir kişi eline silahı alabilir değil mi?
İmza: Yollu Destina'nın Kızı Liza
30 Ocak 2012 Pazartesi
P.S.
Pek saygıdeğer okuyucu,
"Gözümün içine ettin" şeklindeki çemkirişlerinize son vermek adına blogdaki siyah-mor saçmalığına bir son verdim. Vermeye çalıştım diyeyim bari ben iş yerlerindeki IT'lerin arkadaşlarına anlattıkları "salak kıza bak kabloyu takmamış hem de internete bağlanmıyoooooğğ diyo" hikayelerindeki baş karakterim. Başka bi şablon seçtim ama içimdeki izmirli aşifte de hiç bi şekilde düz birşey seçmeme izin vermiyor. Millet basit basit websiteleriyle köşeyi dönüyor ya ben yüzyılın icadını yapsam orasına burasına bişi sokuşturmaktan insanları siteden soğuturdum kesin.
Bi ara hayatımda bilgisayar programcısı bir adam vardı. Evet maalesef anlattıkları kadar kendilerine güvensiz oluyorlar. Sürekli "senin gibi biri nasıl benimle birlikte olur?" kafaları yaşadıkları için ne size ne de kendilerine rahat veriyorlar... Yılları 31 çekmekle geçtiği için hakkaten sekse açlar ve pornonun allahını izlemiş oldukları için de harbi ufkunuzu genişletiyorlar. Ayrıca 24 saat teknik destek bedava ;)
Taa ki sevgilisi oluncaya kadar. Yine benim yanımda "bi git yeeaa" modunda olan beyfendilerin başkasının sevgilisi olunca aşkito, bebişko, canaaaaammm tarzına bürünmelerinin bir örneğini yaşıyoruz. Sorun bende taaam kes.
Bazen insanlara ağır geliyorum, olabilir. Ama be koçum ilk gittiğiniz hatunda da kişilik değişimine girmenin manası yok be. Hep erkeklere yüklenecek değilim. Kadınlar da asabımı bozuyor bu aralar. 3 gün öncesine kadar yediğin içtiğin, her haltını bildiğin hatun bir anda sevgili yapıyor (da sanki prens williamlan evlenecek) ve değil sen, kendisinden eser kalmıyor. Wuhuuu diye cırtlak cırtlak bağırıp vodkayı, tekilayı fondipleyen hatun gidiyor yerine yufka açan, dolma saran bi mahinur teyze geliyor. Ben anlamıyorum ama elbet bi nedeni vardır. Erkeğin kalbine giden yol midesinden geçiyordu değil mi? Sen hep yanlış yerlerinden geçirdin be Liacan!
"Gözümün içine ettin" şeklindeki çemkirişlerinize son vermek adına blogdaki siyah-mor saçmalığına bir son verdim. Vermeye çalıştım diyeyim bari ben iş yerlerindeki IT'lerin arkadaşlarına anlattıkları "salak kıza bak kabloyu takmamış hem de internete bağlanmıyoooooğğ diyo" hikayelerindeki baş karakterim. Başka bi şablon seçtim ama içimdeki izmirli aşifte de hiç bi şekilde düz birşey seçmeme izin vermiyor. Millet basit basit websiteleriyle köşeyi dönüyor ya ben yüzyılın icadını yapsam orasına burasına bişi sokuşturmaktan insanları siteden soğuturdum kesin.
Bi ara hayatımda bilgisayar programcısı bir adam vardı. Evet maalesef anlattıkları kadar kendilerine güvensiz oluyorlar. Sürekli "senin gibi biri nasıl benimle birlikte olur?" kafaları yaşadıkları için ne size ne de kendilerine rahat veriyorlar... Yılları 31 çekmekle geçtiği için hakkaten sekse açlar ve pornonun allahını izlemiş oldukları için de harbi ufkunuzu genişletiyorlar. Ayrıca 24 saat teknik destek bedava ;)
Taa ki sevgilisi oluncaya kadar. Yine benim yanımda "bi git yeeaa" modunda olan beyfendilerin başkasının sevgilisi olunca aşkito, bebişko, canaaaaammm tarzına bürünmelerinin bir örneğini yaşıyoruz. Sorun bende taaam kes.
Bazen insanlara ağır geliyorum, olabilir. Ama be koçum ilk gittiğiniz hatunda da kişilik değişimine girmenin manası yok be. Hep erkeklere yüklenecek değilim. Kadınlar da asabımı bozuyor bu aralar. 3 gün öncesine kadar yediğin içtiğin, her haltını bildiğin hatun bir anda sevgili yapıyor (da sanki prens williamlan evlenecek) ve değil sen, kendisinden eser kalmıyor. Wuhuuu diye cırtlak cırtlak bağırıp vodkayı, tekilayı fondipleyen hatun gidiyor yerine yufka açan, dolma saran bi mahinur teyze geliyor. Ben anlamıyorum ama elbet bi nedeni vardır. Erkeğin kalbine giden yol midesinden geçiyordu değil mi? Sen hep yanlış yerlerinden geçirdin be Liacan!
6 Ocak 2012 Cuma
WFL
“ It’s like you’re screaming, and no one can hear. You almost feel ashamed that someone could be that important, that without them you feel like nothing. No one will ever understand how much it hurts. You feel hopeless, like nothing can save you. And when it’s over and it’s gone, you almost wish that you could have all that bad stuff back, so that you could have the good. ”
Rihanna - We Found Love şarkısının girişinde ünlü ingiliz model Agyness Deyn tarafından seslendirilen kısım.. İlgimi çekti belki sizin de çeker.....
Rihanna - We Found Love şarkısının girişinde ünlü ingiliz model Agyness Deyn tarafından seslendirilen kısım.. İlgimi çekti belki sizin de çeker.....
27 Aralık 2011 Salı
yavaş, ağır ama sakin
Korkmaktan
başlasak mesela
Ben korkarım
Çok şeyden
korkarım
Sadece gecenin bi
yarısı fütursuzca sokaklarda dolanabildiğim için çok cesur sanma beni....
Korktuğumda bana
sarılabilirsin.
Sana ihtiyacım
olabilir...
Çok kere, çoğu
kere...
Birine
sarılmaktan da korkarım aslında
İnsanlara en çok
sarılmak istediğim anlar
Onların
hayatımdan yok oluşlarıyla aynı zamana denk gelmiştir hep...
Güçlü görmek
isterler ya beni
Ya da ben hep
güçlüyümdür ya
Başıma ne gelirse
gelsin
Köprüden geçerken
suya bakarım boş boş
Dinmek için,
dinlenmek için.
Aklımdan dahi
geçmez o arabayı durdurup o soğuk metal tellere tutunup
Ardından
ayaklarımı yerden kesip atlamak.
Su güzeldir.
Olağandır,
sakindir...
Dinginleşirim bi
an
İşte o an sarıl
bana
Savunma
mekanizmam kalmamıştır çünkü o küçük anda
Uzaklaşma sırf ben
kavranamam diye
Soğuk suyu sevmem
Batmaya
başladığımdan beri de yüzmeyi unuttum sayılır zaten
Elimi tut, ufağım
ya
Ayağım çabucak
yerden kesilecektir
Ayağımın bastığı
yere geri dönmek için çırpınacağımdır da büyük ihtimalle
Eğer benimle
devam edebileceksen açıklara çek beni
Yok ama eğer bu
an son anımızsa
Bırak kıyıya
çıkayım
Cesedimi sahilden
sabah koşusu yapan birileri bulmasın
Toplayıp
atmasınlar belediyenin çöplüğüne
Sadece elimi tut
Bileklerine
bağlanmış bir taş parçası misali seni dibe çekmek istemem
Ama bazen benim
bile yardıma ihtiyacım olabilir
Hem neden olmasın
ki
Bende etten,
kemiktenim...
Çelikten
yapılmadım.
Zaten suyun
kaldırma kuvveti yok muydu
Beni tutmak o
kadar ağır gelmeyecektir bu sefer sana
Musiki: Florence
& The Machines – Heavy in your arms
8 Aralık 2011 Perşembe
Özgür İnternet
İnternetimize sansür getirilecek diye herkesin ödü koptu değil mi? Hatta taksimde yürüyüşler yaptık, sosyal medya sitelerinde isyanlar çıkardık... Haa o yasaya ne olduğunu merak ediyorsanız genel internet kullanıcısına dokunulmayacak yalnızca çocuk profili ve aile profili diye yeni iki dalga yapacaklar isteyen kısıtlama alsın ama hangi sitelerin kısıtlanmasını istiyorsa da kendi seçsin şeklinde. Evet avukatım :) toplumu her daim bilinçlendirmek lazım... Çünkü birileri bizi çok fena uyutmak istiyor.
Bu klasik yazılarıma benzemeyecek bi yazı... Yine blogu ihmal ettiğimin farkındayım ama bilmemle & bilmemle olan türkiyenin en iyi hukuk bürolarından birindeki mesleğimi devam ettirmek adına evde değil ofiste yatmaya başlamıştım. Müvekkiline de... Sorusuna da.... Danışmanlığına daaa...... Her gün ağzımdan en az 123985190 kere "sikicem", "sikerler", "siktir", "siktim" ile çalışmak zormuş evet. Patronumun karşısına geçip vikvikleyemediğim her bi lafı twitter sayfama yazmıştım. (Evet twitter sayfam publicti)
Şu anda detaylarını burada vermek istemediğim ölçüde, insanlık dışı davranışlara maruz kalmıştım ve bi noktada patladım. Bu bir kendimi savunma yazısından çok kendi kendimle hesaplaşmaktan ibarettir. Yapmış olduğum şeyin çok doğru veya çok yanlış olduğunu savunmayacağım buna gerek yok çünkü. Sadece bir avukat olarak türkiyenin önde gelen avukatlarından biri olan patronum tarafından kendi özel twitter sayfamda yazdıklarım için işten kovuldum....
Bu noktada insan bi kaç saniye durup düşünüyor... Aylarca katlandıklarını, uykusuzluklarını, saatlerle aynı şey üzerinde çalıştığı her günü.... Arkadaşlarına ayıramadığı vakitleri, gidemediği tatilleri, göremediği ailesini, yakınlaşamadığı sevgilisini.... Çünkü hiçbirine vaktim yoktu anlıyor musun değerli okuyucu? Her dakika yanlış birşey yapmamak adına savaş veriyordum. O ofisin kapısından içeri girdiğimiz anda tek önemli şeyin işimiz olduğu daha ilk günden beynimize işlenmişti çünkü.
Bu işin doğrusu yanlışı nedir bilemem ama ben bu ülkede daha özgür bir vatandaş, çalışan, kadın, insan olmak istiyorum. İtirazım var hakim bey.....
p.s. millet twitter'a yazdıklarıyla ünlü olur kitap yazar biz işten atılırız ben böyle talihin varyaaa taaaa........
27 Ekim 2011 Perşembe
Hayaletler
Hepimizin hayatında hayaletler vardır geçmişten kalma
Kendimizin karışık dönemlerinde ortaya çıkarlar
Bi süre hayatımızda var olurlar evet ama kısa sürede yok olmaya yüz tutarlar
Çünkü o sırada bizim hayatımızda onlara yer açacak zaman yoktur...
En son geçen seneydi. Acı ve karmaşa içinde sürünen zavallı ruhumu adamın birinin 2 gramlık ilgisine harcamayı göze almıştım. Ben zaten kimseyi sevemem derken, arabanın kapısını bana açan bu adamın iyiliği karşısında başım dönmüştü... Böyle bişey benim başıma kolay kolay gelmez derdim... O kadar çabuk soğuyan bedenimin bir anda bu karşı bedene olan ihtiyacını görmezden gelmeye çalıştım. Başaramadım...
Bağlanmak istedim. Ne bileyim işte benim olsun istedim. En basit insani içgüdümdü belki de... Ama o benim yalnızca kendi bildiğini okuyan kişiliğime daha fazla dayanamadı. Onun olmamı istemedi...
Hata bendeydi belki de, küstah egomu kıramadım bir türlü. Onun üstünlüğünü kabul edemedim işte... Ben boyun eğmem, özgürüm, bağlanmam ya... Bu da ne zaman moda oldu anlamıyorum. Sevmek değil sevmemek sikip atmak yeni trend (!) Aferim hepimiz yalnız öleceğiz. Gerçekten de bu neslin 50 sene sonra karşıdan karşıya geçerken birbirlerinin elini tutan yaşlılara dönüşeceklerine inancım sıfır (böyle bi karamsarım evet).
Ben "bu akşam gelicek misin?" sorularının peşindeyken hala, zatıhal burnumun dibinde başkasıyla birlikte olmaya başladı. Ben seçimini sorgulamadım, o da açıklama yapma gereğini duymadı zaten. Aslında içine kadar giren insanın sana ne kadar uzak olduğunun en açık ve net kanıtıydı işte. İnsanları kendime yaklaştırmadığın zaman onların bana yabancı kalmasına çanak tutuyormuşum resmen.
Çok sinirlendim evet. Klasik "neden o" sorgulamalarından sıyrıldığımda aslında sinirimin sadece oyuncağımın elimden alınmasından ibaret olduğunu farkettim. Kaprisliyimdir de... Ama sinirlendirildiğim daha doğrusu elimdeki oyuncağın elinden alındığını hissettiğim anda hayatınız boyunca karşılaşmak istemediğiniz bir düşmana dönüşüveririm. Sinsi, hesapçı, arkadan vuran, bildiğin götün teki olurum işte.... Ne mi yaptım kapıları çarpıp, küfredip, odama kapanıp müzik dinleyen ergen triplerine girmeyerek Brezilya dizilerinden beter komplolar kuran hayatı onlara zehir zindan etmek için dört bir koldan saldıran bir canavarın ta kendisi oldum. Elime geçen her silahı atom bombasına dönüştürdüm. Yıkımlarım büyük oldu evet. Ayrıldıklarında mutlu oldum ama zafer kazanmadığımın farkındaydım. Geçenlerde alakasız tesadüfler sonucunda aynı ortamda karşılaştığımızda konuştuk beyfendiyle... Tabii artık o sinirden, düşmanlıktan eser kalmamıştı. Çok uzun zaman geçmişti ve içim onu çoktan öğütmüştü. Hatta eminim ki o dönemde böyle saçma Kazanova hamlelerine girişmeseydi hiç bir zaman da umrumda olmayacaktı...
Sonuç merak edersiniz şimdi... Hikayedeki kötü kalpli cadı (bendeniz) ve Kazanova Sülüman (harem mi kurucan zannettin lan şerefsiz benzetmesi) yalnızız ve belki de sırf bu tarzda insanlar olduğumuz için de yalnızlığa mahkumuz ama bizim tüm bu iç hesaplaşmalarımızla dolu oyunlarımızın arasında kaynayan giden hatun evlenmek üzereymiş.....
Gökten 3 elma düşmüş, biri benim kafamdan sekmiş, öteki onun götüne girmiş, üçüncü de yanmış, bitmiş, kül olmuş... Elma demişken r.i.p. Steevie :(
Kendimizin karışık dönemlerinde ortaya çıkarlar
Bi süre hayatımızda var olurlar evet ama kısa sürede yok olmaya yüz tutarlar
Çünkü o sırada bizim hayatımızda onlara yer açacak zaman yoktur...
En son geçen seneydi. Acı ve karmaşa içinde sürünen zavallı ruhumu adamın birinin 2 gramlık ilgisine harcamayı göze almıştım. Ben zaten kimseyi sevemem derken, arabanın kapısını bana açan bu adamın iyiliği karşısında başım dönmüştü... Böyle bişey benim başıma kolay kolay gelmez derdim... O kadar çabuk soğuyan bedenimin bir anda bu karşı bedene olan ihtiyacını görmezden gelmeye çalıştım. Başaramadım...
Bağlanmak istedim. Ne bileyim işte benim olsun istedim. En basit insani içgüdümdü belki de... Ama o benim yalnızca kendi bildiğini okuyan kişiliğime daha fazla dayanamadı. Onun olmamı istemedi...
Hata bendeydi belki de, küstah egomu kıramadım bir türlü. Onun üstünlüğünü kabul edemedim işte... Ben boyun eğmem, özgürüm, bağlanmam ya... Bu da ne zaman moda oldu anlamıyorum. Sevmek değil sevmemek sikip atmak yeni trend (!) Aferim hepimiz yalnız öleceğiz. Gerçekten de bu neslin 50 sene sonra karşıdan karşıya geçerken birbirlerinin elini tutan yaşlılara dönüşeceklerine inancım sıfır (böyle bi karamsarım evet).
Ben "bu akşam gelicek misin?" sorularının peşindeyken hala, zatıhal burnumun dibinde başkasıyla birlikte olmaya başladı. Ben seçimini sorgulamadım, o da açıklama yapma gereğini duymadı zaten. Aslında içine kadar giren insanın sana ne kadar uzak olduğunun en açık ve net kanıtıydı işte. İnsanları kendime yaklaştırmadığın zaman onların bana yabancı kalmasına çanak tutuyormuşum resmen.
Çok sinirlendim evet. Klasik "neden o" sorgulamalarından sıyrıldığımda aslında sinirimin sadece oyuncağımın elimden alınmasından ibaret olduğunu farkettim. Kaprisliyimdir de... Ama sinirlendirildiğim daha doğrusu elimdeki oyuncağın elinden alındığını hissettiğim anda hayatınız boyunca karşılaşmak istemediğiniz bir düşmana dönüşüveririm. Sinsi, hesapçı, arkadan vuran, bildiğin götün teki olurum işte.... Ne mi yaptım kapıları çarpıp, küfredip, odama kapanıp müzik dinleyen ergen triplerine girmeyerek Brezilya dizilerinden beter komplolar kuran hayatı onlara zehir zindan etmek için dört bir koldan saldıran bir canavarın ta kendisi oldum. Elime geçen her silahı atom bombasına dönüştürdüm. Yıkımlarım büyük oldu evet. Ayrıldıklarında mutlu oldum ama zafer kazanmadığımın farkındaydım. Geçenlerde alakasız tesadüfler sonucunda aynı ortamda karşılaştığımızda konuştuk beyfendiyle... Tabii artık o sinirden, düşmanlıktan eser kalmamıştı. Çok uzun zaman geçmişti ve içim onu çoktan öğütmüştü. Hatta eminim ki o dönemde böyle saçma Kazanova hamlelerine girişmeseydi hiç bir zaman da umrumda olmayacaktı...
Sonuç merak edersiniz şimdi... Hikayedeki kötü kalpli cadı (bendeniz) ve Kazanova Sülüman (harem mi kurucan zannettin lan şerefsiz benzetmesi) yalnızız ve belki de sırf bu tarzda insanlar olduğumuz için de yalnızlığa mahkumuz ama bizim tüm bu iç hesaplaşmalarımızla dolu oyunlarımızın arasında kaynayan giden hatun evlenmek üzereymiş.....
Gökten 3 elma düşmüş, biri benim kafamdan sekmiş, öteki onun götüne girmiş, üçüncü de yanmış, bitmiş, kül olmuş... Elma demişken r.i.p. Steevie :(
17 Ekim 2011 Pazartesi
kış güneşi ve klasik pazartesi depresyonları
Senenin o dönemine geldik sanırım...
Soğuk, kara, iğrenç, kaygan, kasvetli kış günleri
Yaz doğumlu ve İzmirli olmamdan kaynaklı olarak kış mevsimi ile aramdaki nefret ilişkisini tahmin etmeniz pek zor olmasa gerek...
Bir gecede yapılan mevsim değişikliği sonucunda
(Doğa ana menapozda sanırsam bir terliyor, bir üşüyor)
Yatak döşek hasta oldum
Ama tabi daha senenin başından "hasta olmayın, oldurmayın" emrini veren patron dolayısıyla ofisteyim.
Sürüne sürüne çalışırım malum iş lazım, para lazım şu hayatta
Sigaraya zam, alkole zam....
Ne yazıkki bu iki kalem benim ekmekten daha çok tükettiğim şeyler.
Annemden gelen "nerede üşüttün?" şeklindeki yüz puanlık uzman sorusuna
"Bilmiyorum" diye cevap verdim ama aslında biliyorum
Yani sanırım, emin değilim ama büyük ihtimalle
Cuma akşamı strip poker oynarken üşütmüş olmalıyım çünkü cumartesi kalktığımda,
Ciğerlerim yerinde yoktu solunum yollarım ulaşıma kapalıydı....
En kötüsü de gırtlağımdan geçmeyen şeyler
Yemek, sigara, su...
Tek isteğim yatıp uyumak ama full konsantrasyonla çalışmak gerek
Çok çalışmak gerek
Çalış lan köle (kırbaç efekti)
Aslında tüm bunlardan çıkarmam gereken ders
Artık çılgın hayatımı bünyem kaldırmıyor
Tek beden ve bir ruhla
Beş farklı hayat yaşattığım bünyem isyan ediyor....
Ona da acıyorum ama iş dışında bir bok yapmayan o insanlara dönüşmeyi de
Kendime yediremiyorum....
Ben bu dik kafamla daha çok hastalanırım biliyorum.
Zaten başıma ne geliyosa 90 derecelik dik açıdan beter kafamdan geliyor...
Hep derdim ben 50 yaşında bile çok kuuul ve deli olucam diye
Bok olurmuşum.
25imde pes ettim ey ahali...
Haydi şimdi hepimiz bizi mutsuz eden işlerimizde ay sonunu getirmek için çalışmaya devam edelim...
Soğuk, kara, iğrenç, kaygan, kasvetli kış günleri
Yaz doğumlu ve İzmirli olmamdan kaynaklı olarak kış mevsimi ile aramdaki nefret ilişkisini tahmin etmeniz pek zor olmasa gerek...
Bir gecede yapılan mevsim değişikliği sonucunda
(Doğa ana menapozda sanırsam bir terliyor, bir üşüyor)
Yatak döşek hasta oldum
Ama tabi daha senenin başından "hasta olmayın, oldurmayın" emrini veren patron dolayısıyla ofisteyim.
Sürüne sürüne çalışırım malum iş lazım, para lazım şu hayatta
Sigaraya zam, alkole zam....
Ne yazıkki bu iki kalem benim ekmekten daha çok tükettiğim şeyler.
Annemden gelen "nerede üşüttün?" şeklindeki yüz puanlık uzman sorusuna
"Bilmiyorum" diye cevap verdim ama aslında biliyorum
Yani sanırım, emin değilim ama büyük ihtimalle
Cuma akşamı strip poker oynarken üşütmüş olmalıyım çünkü cumartesi kalktığımda,
Ciğerlerim yerinde yoktu solunum yollarım ulaşıma kapalıydı....
En kötüsü de gırtlağımdan geçmeyen şeyler
Yemek, sigara, su...
Tek isteğim yatıp uyumak ama full konsantrasyonla çalışmak gerek
Çok çalışmak gerek
Çalış lan köle (kırbaç efekti)
Aslında tüm bunlardan çıkarmam gereken ders
Artık çılgın hayatımı bünyem kaldırmıyor
Tek beden ve bir ruhla
Beş farklı hayat yaşattığım bünyem isyan ediyor....
Ona da acıyorum ama iş dışında bir bok yapmayan o insanlara dönüşmeyi de
Kendime yediremiyorum....
Ben bu dik kafamla daha çok hastalanırım biliyorum.
Zaten başıma ne geliyosa 90 derecelik dik açıdan beter kafamdan geliyor...
Hep derdim ben 50 yaşında bile çok kuuul ve deli olucam diye
Bok olurmuşum.
25imde pes ettim ey ahali...
Haydi şimdi hepimiz bizi mutsuz eden işlerimizde ay sonunu getirmek için çalışmaya devam edelim...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
